System odżywiania


Nie wydaje nam się, żebyśmy mogli jeszcze bardziej ułatwić odpowiednie uzupełnianie energii podczas wysiłku wytrzymałościowego...

1

Nasze wytyczne są proste. Przyjmuj 2-3 jednostki TORQ na godzinę. Jedna jednostka TORQ zawiera 30 g łączonych węglowodanów przenośnych, a spożywanie tych jednostek jest niezwykle łatwe, ponieważ zadbaliśmy o jednolitość w całym wachlarzu naszych produktów.

unnamed
Jeśli jest gorąco i/lub wskaźnik pocenia jest wysoki, warto spożyć więcej jednostek 500 ml napoju energetycznego TORQ, ponieważ wraz z węglowodanami dostarcza on płynów i elektrolitów, co ułatwia nawadnianie.

 

3

W chłodniejsze dni, nadmierne spożycie napoju energetycznego TORQ powoduje przepełnienie pęcherza i konieczność przerywania treningu na wizyty w toalecie! Dlatego wtedy większy sens ma przyjmowanie mniejszej ilości płynów, na rzecz bardziej skoncentrowanych źródeł energii TORQ (batony, żele i CHEW).


4
Zasadniczo, niezależnie od wskaźnika pocenia, wymogi dotyczące uzupełniania energii pozostają niezmienne, jednak im więcej się pocisz, tym więcej musisz uzupełnić płynów i niezbędnych elektrolitów. To dlatego system uzupełniania energii TORQ działa tak pięknie, dostosowując się do Twoich potrzeb dotyczących nawodnienia i jednocześnie zapewniając stały dopływ paliwa niezbędnego dla uzyskiwania optymalnych wyników wytrzymałościowych. We wszystkich przykładach zamieszczonych na tej stronie korzystaliśmy z pomocy kolarzy – dla zachowania spójności – ale bez względu na to, czy jesteś biegaczem, pływakiem lub triatlonistą, zasady uzupełniania energii pozostają takie same.

Poświęć chwilę, aby obejrzeć ten krótki film, ponieważ w materiale trwającym nieco ponad dwie minuty zawarliśmy wszystkie podstawowe informacje na temat systemu uzupełniania energii TORQ:


Spożycie węglowodanów powinno wynosić zawsze 60-90 g na godzinę (2-3 jednostki TORQ), niezależnie od warunków pogodowych i obfitości pocenia, ale metoda dostarczania tej energii może się różnić. Zalecamy, aby osoby początkujące oraz mniejsze, zaczynały od 2 jednostek TORQ na godzinę, a z 3 jednostkami poeksperymentowały, gdy już poczują się komfortowo. Osoby o wadze powyżej 65 kg oraz doświadczeni sportowcy, powinni być w stanie dość łatwo i bezproblemowo przejść na 3 jednostki TORQ na godzinę, ale w razie jakichkolwiek wątpliwości doradzamy przyjmowanie 60 g na godzinę (2 jednostki TORQ).

Co się stanie, jeśli przyjmiesz zbyt dużo węglowodanów?

Przyjmowanie większej ilości jednostek TORQ niż 3 na godzinę nie ma sensu, ponieważ nie będziesz w stanie spożytkować tej dodatkowej energii, a możesz natomiast załatwić sobie problemy gastryczne. Jednak wielką korzyść ze stosowania łączonych węglowodanów przenośnych TORQ (pochodne glukozy i fruktoza w proporcjach 2:1) stanowi fakt, że są one tak szybko trawione i wchłaniane, że ludzki organizm może przyjąć większe ilości niż w przypadku wielu bardziej tradycyjnych preparatów.Preparaty zawierające tylko glukozę (włączając te zawierające tylko maltodekstrynę) posiadają próg absorpcji na poziomie 60 g na godzinę, ( równowartość 2 jednostek Torq). Przy spożyciu 2 jednostek TORQ na godzinę, Twój organizm będzie nadal przyjmował 60 g węglowodanów, ale ze wzgędu na wyższy próg absorbcji, w dużo wyższym komforcie - praktycznie bez narażenia na rozstrój żołądka. W dalszej części artykułu wyjaśniamy, dlaczego tylko łączone węglowodany przenośne (pochodne glukozy i fruktoza w proporcjach 2:1) mogą dostarczać 90 g węglowodanów na godzinę (3 jednostki TORQ).

5

System uzupełniania energii TORQ zasadniczo zapewnia narzędzia do eksperymentowania z różnymi preparatami energetycznymi o różnych konsystencjach, ale dopóki trzymasz się zasady przyjmowania 2-3 jednostek TORQ na godzinę i reagujesz na odczucie pragnienia, tak naprawdę nic nie może pójść źle. Z punktu widzenia konsystencji, system uzupełniania energii TORQ zapewnia doskonałą różnorodność produktów energetycznych, począwszy od „mokrych”, przez „gładkie” i „miękkie” po „ciągnące” – czyli odpowiednio TORQ Energy, TORQ Gel, TORQ Bar i TORQ Chew. Wybór konsystencji należy wyłącznie do Ciebie

Dlaczego muszę uzupełniać energię?

To proste – nie potrafisz zmagazynować takiej ilości węglowodanów, jaka wystarczyłaby do utrzymania wysokiej intensywności treningu wytrzymałościowego przez nieokreślony czas. Przy wysokim tempie treningu, rezerwy węglowodanów (glikogenu) zostaną zużyte w czasie krótszym niż 90 minut, a gdy spalisz już ostatni gram węglowodanów, Twoje tempo dramatycznie spadnie – to zjawisko nazywamy „padaniem ze zmęczenia" w kolarstwie i „padaniem z nóg” w bieganiu. Jeśli w okresie przed treningiem nie stosujesz diety bogatej w węglowodany, możesz paść jeszcze szybciej. Przy nieco wolniejszym tempie zapasy glikogenu wystarczą na dłużej, więc zarządzanie tempem to dobry sposób na zachowanie rezerw glikogenu, ale będzie to oznaczało, że nie poruszasz się bardzo szybko!

Jeśli uzupełniasz energię z węglowodanów podczas wysiłku, każdy spożyty gram węglowodanów to gram węglowodanów, którego nie spalisz ze swoich rezerw. A to oznacza, że bez względu na tempo, minie więcej czasu zanim padniesz ze zmęczenia. W związku z tym wydaje się logiczne, że im więcej węglowodanów przyjmiesz, tym dłużej możesz trenować. A poza tym, ponieważ więcej węglowodanów ulega spaleniu przy wyższej intensywności ćwiczeń, kolejną korzyścią z uzupełniania energii podczas wysiłku jest fakt, że umożliwia to utrzymanie wyższego tempa przez dłuższy czas. A im więcej węglowodanów na godzinę przyjmiesz i wykorzystasz, tym bardziej wyrazisty będzie ten efekt.

Aby możliwe było pełne zrozumienie korzyści jakie daje uzupełnianie energii, ważne jest przede wszystkim zrozumienie różnicy pomiędzy węglowodanami endogennymi i egzogennymi:

6

Weglowodany endogenne (ENDO) to takie węglowodany, które są magazynowane w wątrobie i w mięśniach – nazywane „glikogenem”. Nawet jeśli pozostajesz na diecie bogatej w węglowodany, możesz spodziewać się zmagazynowania co najwyżej ok. 500 g lub 2000 kcal (i to o ile jesteś dobrze wytrenowanym sportowcem – im słabsza kondycja, tym mniejsze możliwości magazynowania węglowodanów). Gdy zapasy są pełne, nic więcej się już nie „zmieści”. Tak więc wysokie spożycie węglowodanów w godzinach poprzedzających wysiłek fizyczny nie będzie miało żadnego wpływu na zapasy, które są już nasycone. Wyjaśniając to obrazowo: to jak pozostawienie w wannie kranu z płynącą wodą - gdy poziom wody osiągnie brzeg, woda przeleje się nie powodując większego napełnienia wanny. Jest to kluczowe pojęcie, które należy zrozumieć, ponieważ w kwestii uzupełniania energii dla optymalnej wydajności wiele osób popełnia błędy. Ostatni i bardzo ważny punkt, który należy zapamiętać w kwestii zapasów endogennych węglowodanów: po ich wyczerpaniu metabolizm zostaje zahamowany, a tempo dramatycznie spada. To zjawisko nazywamy „padaniem ze zmęczenia" w kolarstwie „padaniem z nóg” albo “ścianą" w bieganiu.

7

Węglowodany egzogenne (EXO) to węglowodany spożywane podczas wysiłku, a jeśli chodzi o produkty TORQ, może to być napój TORQ Energy Drink, żel TORQ Gel, baton TORQ Bar i cukierek do żucia TORQ Chew (jednostki TORQ omówiono powyżej). Wszelkie węglowodany spożywane podczas wysiłku, nawet jeśli jest to banan lub żelki, uważa się za egzogenne. Takie węglowodany dostają się do krwiobiegu i są spalane przez zapasami węglowodanów endogennych, ale kluczowe znaczenie dla wydajności ma prędkość z jaką dostają się do krwiobiegu. Dlatego istnieją takie zoptymalizowane produkty, jak TORQ. Węglowodany egzogenne nie są magazynowane, lecz zużywane od razu. Im więcej takich węglowodanów dostarczysz do krwi, tym mniej zużyjesz tych zmagazynowanych. Ważne jest aby pamiętać, że podczas treningu wytrzymałościowego o wysokiej intensywności niemożliwe jest dostarczenie ilości węglowodanów egzogennych wystarczającej do powstrzymania wyczerpywania zapasów endogennych. Można jedynie spowolnić ten proces.

 

Odtwórz powyższy krótki klip. Pokazuje on, w jaki sposób kolarz polegający wyłącznie na zmagazynowanych węglowodanach endogennych szybko je wyczerpuje i po upływie 1 godziny i 20 minut nie ma już zapasów glikogenu. Zauważ, że wskaźnik węglowodanów egzogennych w ogóle się nie porusza, ponieważ kolarz niczego nie spożywa. Wszystkie te animacje zakładają bardzo wysoką intensywność treningu (nakład jest dokładnie taki sam w każdym przykładzie). Możesz odtworzyć je po kilka razy, aby w pełni zrozumieć to, co się na nich dzieje.

W powyższym klipie przedstawiamy, jak za każdym razem, gdy spożywamy 30 g węglowodanów egzogennych (1 jednostka TORQ), spowalnia to szybkość spalania zapasów glikogenu. Ogólną korzyścią jest utrzymanie tempa/wydajności przez dłuższy czas. W tym przykładzie kolarz jedzie przez 10 minut dłużej dzięki temu, że uzupełnił w niewielkim stopniu energię. Chociaż jedna jednostka TORQ na godzinę z pewnością nie jest optymalna, to na pewno lepsze niż ZERO węglowodanów na godzinę.

Powyższy klip przedstawia, że spożycie 60 g węglowodanów na godzinę jeszcze bardziej wydłuża czas do wyczerpania, dzięki lepszej ochronie zmagazynowanych węglowodanów.

I wreszcie, gdy odtworzysz powyższą animację zauważysz, o ile dłużej kolarz może utrzymać wydajność, jeśli spożywa 90 g egzogennych węglowodanów na godzinę, co jest możliwe tylko w przypadku spożywania wyłącznie pochodnych glukozy i fruktozy w proporcjach 2:1.

Powyższa animacja stanowi podsumowanie 4 różnych strategii uzupełniania energii: 0 g, 30 g, 60 g i 90 g egzogennych węglowodanów na godzinę. Mamy nadzieję, że nasze przesłanie jest dla Ciebie krystalicznie czyste, gdy widzisz wszystkich 4 kolarzy razem.
Nawiasem mówiąc, gdybyśmy przygotowali serię animacji pokazujących co dzieje się z organizmem podczas treningu wytrzymałościowego o niższej intensywności, wyniki byłyby dokładnie takie same. W każdym przypadku kolarz mógłby trenować dłużej – obowiązuje ta sama zasada: im większe spożycie węglowodanów egzogennych, tym dłużej może trwać wysiłek fizyczny.

W ostatniej animacji, przedstawionej powyżej, połączyliśmy wszystkie zasady razem i pokazaliśmy, że uzupełnianie energii umożliwia utrzymanie szybszego tempa w danym czasie. Aby sportowiec spożywający 0 g węglowodanów na godzinę mógł utrzymać równe tempo przez 2 godziny, musi być ono niższe, aby uniknął wyczerpania endogennych zapasów, co oznacza że będzie jechał wolniej. Z drugiej strony, sportowiec przyjmujący 90 g węglowodanów na godzinę, może utrzymywać znacznie większe tempo, pokonując większy odcinek i jeszcze zachowując zapasy energii na koniec. W powyższym przykładzie kolarz przyjmujący optymalną ilość węglowodanów przejechał o 10 mil więcej w tym samym czasie i nadal ma 25-30% swoich endogennych zapasów. Fakt, że zapasy węglowodanów endogennych zostały uszczuplone w mniejszym stopniu pomimo większej intensywności wysiłku, ma fundamentalne znaczenie dla zrozumienia zasady działania systemu regeneracyjnego TORQ. Jeśli będziesz starannie uzupełniać energię, nie tylko uzyskasz lepsze wyniki i lepsze bodźce treningowe, ale również efektywniej rozpoczniesz proces regeneracji. Więcej informacji na temat systemu regeneracyjnego TORQ uzyskasz TUTAJ.
System uzupełniania energii TORQ nie tylko upraszcza proces uzupełniania energii, ale i optymalizuje go gwarantując, że spożywasz optymalną ilość węglowodanów dla najlepszej wydajności. Różne preparaty węglowodanowe NIE są sobie równe, dlatego prosimy, abyś czytał dalej. Za chwilę dowiesz się, dlaczego mieszanka łączonych węglowodanów przenośnych TORQ umożliwia lepsze wchłanianie węglowodanów niż inne dostępne preparaty. Jeśli przewiniesz na sam dół tego artykułu, zobaczysz tam długą listę niezależnych i zweryfikowanych opublikowanych wyników badań, które dotyczą naszych preparatów i stanowiły podstawę procesu opracowywania asortymentu TORQ i systemu uzupełniania energii TORQ.

8

Dlaczego preparaty TORQ zawierające łączone węglowodany przenośne (pochodne glukozy i fruktoza w proporcjach 2:1) są znacznie bardziej skuteczne niż preparaty wytwarzane z tradycyjnych pojedynczych źródeł węglowodanów?

Węglowodany stanowią krytyczne źródło energii podczas intensywnego wysiłku fizycznego i są niezbędne podczas zwiększonego treningu wytrzymałościowego czy zawodów. Im więcej węglowodanów utlenisz (spalisz), tym większa będzie Twoja wydajność, co potwierdzają liczne zweryfikowane, niezależne badania naukowe. Ludzki organizm posiada bardzo ograniczoną podaż węglowodanów endogennych, magazynowanych w mięśniach i w wątrobie, a kiedy zapasy te są pełne, wynoszą około 2000 kcal (500 g węglowodanów). Jest to stosunkowo ograniczona pula dostępnych węglowodanów, która przy wysokiej intensywności treningu może ulec całkowitemu wykorzystaniu w ciągu zaledwie godziny. W połączeniu z ograniczoną zdolnością do wchłaniania węglowodanów do krwi w jelicie oznacza to, że gdy sportowiec bierze udział w zawodach lub trenuje dłużej niż kilka godzin, w gruncie rzeczy jego walka jest z góry przegrana. Bez względu na to, jak dobrze jesteś w stanie pobierać energię z węglowodanów, w końcu i tak ich zabraknie, szczególnie przy sportach wytrzymałościowych, gdy wysiłek trwa dłużej niż kilka godzin. W rezultacie, im więcej węglowodanów możesz przyswoić w trakcie wysiłku, tym większa szybkość utleniania (spalania) węglowodanów egzogennych, co z kolei zmniejsza zależność od endogennych zasobów organizmu. Powoduje to wzrost wydajności poprzez opóźnienie budzącego postrach padnięcia ze zmęczenia i katastrofalnego spadku wydajności!

Przez wiele lat uważano, że maksymalna szybkość utleniania węglowodanów wynosi około 1 g na minutę (60 g na godzinę) przy zastosowaniu węglowodanów w pojedynczej postaci, jak maltodekstryna czy glukoza. Ograniczenie stanowiła szybkość, z jaką pojedyncza postać węglowodanów mogła ulec przyswojeniu przez organizm. Kiedy transporter jelitowy, który wchłania węglowodany z jelita i wprowadza je do krwi, zostanie nasycony, nadwyżka węglowodanów prostych kończy podróż w żołądku, a to ostatnia rzecz, jakiej pragniesz podczas treningu, ponieważ może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Jednak ostatnio coraz większa liczba badań sugeruje, że możliwa jest większa szybkość utleniania węglowodanów, jeśli wymiesza się pochodne glukozy i fruktozę. Poniższa animacja pokazuje ograniczenie transportu pochodnych glukozy z jelita cienkiego do krwi (za pośrednictwem SGLT1) do 60 g na godzinę. Obejrzyj kilka razy poniższą krótką animację, aby w pełni zrozumieć to zjawisko.


Badanie przeprowadzone przez Wallisa i in. w roku 2005 (które cytujemy na opakowaniu naszego żelu) postawiło obiegową opinię na głowie i spowodowało zmiany w zaleceniach dotyczących uzupełniania energii podczas treningu wytrzymałościowego. Wallis i jego grupa badawcza wykazali, że połączenie maltodekstryny i fruktozy w proporcjach 2:1 powoduje wzrost szybkości utleniania węglowodanów aż o 40%, co pozwala na przyswojenie nawet 90 g węglowodanów! A to dlatego, że fruktoza i maltodekstryna wykorzystują różne transportery jelitowe (fruktoza wykorzystuje transporter noszący nazwę GLUT5) co oznacza, że te dwa węglowodany są wchłaniane niezależnie od siebie, dlatego wchłanianie i utlenianie węglowodanów następuje szybciej. Badanie poniosło za sobą ogromne konsekwencje, ponieważ zwiększenie utleniania egzogennych węglowodanów aż o 40% naturalnie miałoby duży wpływ na wydajność, zmniejszając zależność od ograniczonych endogennych zasobów organizmu. Od czasu badania Wallisa i in. (2005 r.), przeprowadzono dużo dalszych badań nad wykorzystaniem łączonych węglowodanów przenośnych (tzn. maltodekstryny i fruktozy) i wyszło na jaw wiele znaczących korzyści płynących ze stosowania tej mieszanki. Poniższa animacja pokazuje, w jaki sposób GLUT5 transportuje fruktozę poprzez ściankę jelita niezależnie od przebiegającego procesu wchłaniania glukozy, co w konsekwencji pozwala na wprowadzenie do krwiobiegu aż 90 g węglowodanów na godzinę. Również tę animację obejrzyj kilka razy, aby w pełni zrozumieć to zjawisko.


Currell i Jeukendrup (2008 r.) przeprowadzili jedno z pierwszych badań, jakie bezpośrednio przyjrzało się wpływowi stosowania napoju z zawartością glukozy i fruktozy w proporcjach 2:1 na wydajność. Zastosowano symulację 1-godzinnego wyścigu na czas. W laboratorium, po upływie 120 minut jazdy na rowerze przy 55% pułapu tlenowego (VO2max), uczestnicy wypili placebo (aromatyzowana woda), napój z glukozą lub napój z glukozą i fruktozą. Wyniki badania były po prostu zdumiewające. Wydajność poprawiła się o 8% w wyniku zastosowania dwóch postaci węglowodanów, względem 10% wzrostowi wydajności po spożyciu samej glukozy! Podobnie badanie Tripletta i in. w 2010 r. również wykazało zwiększenie wydajności o 8,1% na skutek większej mocy wyjściowej po zastosowaniu napoju z glukozą i fruktozą, podczas symulowanych 100 km jazdy na rowerze na czas. Co ciekawe, Triplett nie zbadał bezpośrednio zaburzeń żołądkowo-jelitowych, ale zaznaczył, że uczestnicy spożywający glukozę i fruktozę nie odczuwali żadnych problemów, podczas gdy wielu uczestników przyjmujących samą glukozę zgłaszało problemy żołądkowe (zatrzymywanie płynu w żołądku). Niedawno Rowlands i in. (2012 r.) zbadali zastosowanie mieszanki maltodekstryny i fruktozy w bardziej praktycznych zastosowaniach, podczas wyścigu w kolarstwie górskim, trwającego 2,5 godz. oraz podczas intensywnej jazdy na rowerze w warunkach laboratoryjnych. Wyniki również wykazały znaczną poprawę wydajności, zarówno w laboratorium, jak i w terenie, a najbardziej interesującym rezultatem była znaczna redukcja zaburzeń żołądkowo-jelitowych po spożyciu roztworu z maltodekstryną i fruktozą.

9

Rowland i in. (2012 r.) wykazali znaczną redukcję zaburzeń żołądkowo-jelitowych w wyniku zastosowania łączonych węglowodanów przenośnych, zarówno w laboratorium, jak i w terenie. Ustalenia te mogą sugerować, że roztwór węglowodanowy, który uczestnicy przyjmowali podczas badania, opuszczał żołądek szybciej i powodował mniej dolegliwości żołądkowo-jelitowych w wyniku dodania fruktozy. Wcześniejsze badania, przeprowadzone przez Jeukendrupa i Moseley'a (2008 r.), badały wpływ dodania fruktozy do glukozy na prędkość opróżniania żołądka w czasie 120 minut jazdy na poziomie około 61% pułapu tlenowego (VO2max) uczestnika. Wyniki tych badań sugerują, że przyjmowanie mieszaniny glukozy i fruktozy powoduje szybsze opróżnianie żołądka i wchłanianie płynu, w porównaniu z samą glukozą. Ma to dość istotne znaczenie praktyczne, ponieważ szybsze opróżnianie żołądka powoduje szybsze wchłanianie wody, lepsze nawadnianie i mniejszą częstość występowania rozstroju żołądka podczas wysiłku.
Dla sportowca, który intensywnie trenuje lub często bierze udział w zawodach, prędkość z jaką endogenne zapasy węglowodanów mogą zostać uzupełnione po wysiłku, może mieć istotny wpływ na osiągi podczas zawodów lub sesji treningowej, więc im szybciej i dokładniej te zapasy zostaną uzupełnione, tym lepsza będzie wydajność podczas następnego treningu. Jednym z głównych czynników ograniczających odbudowę zapasów węglowodanów jest szybkość ich wchłaniania (Jentjens i Jeukendrup, 2003 r.), która znacznie wzrasta przy zastosowaniu maltodekstryny z fruktozą.
Ostatnie badania, prowadzone przez Wallisa i in. w 2008 r., zajmowały się wpływem spożycia roztworu glukozy i fruktozy na krótkoterminową odbudowę glikogenu mięśniowego po wysiłku. Wynik badań pokazały, że zarówno sama glukoza, jak i mieszanina glukozy z fruktozą, wywołały podobną prędkość resyntezy, ale nie zauważono pogorszenia odbudowy zapasów po spożyciu fruktozy. Zanotowano prędkości resyntezy porównywalne do najwyższych zgłoszonych wcześniej. Również Decombaz i in. (2011 r.) zbadali wpływ mieszanki maltodekstryny i fruktozy na syntezę glikogenu w wątrobie, drugim głównym źródle zapasów węglowodanów, które wydaje się być uzupełniane przed mięśniami. Wyniki wykazały podwojenie magazynowania węglowodanów w wątrobie po dodaniu fruktozy! Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do skrócenia czasu potrzebnego do uzupełnienia zapasów węglowodanów w organizmie i może bardzo wspomóc wydajność lub trening.
Ważne jest podkreślenie, że aby doświadczyć korzyści ze spożywania łączonych węglowodanów przenośnych nad węglowodanami w postaci pojedynczej, trzeba nasycić transportery w jelicie, które wchłaniają węglowodany tak kompleksowo, jak to możliwe, dlatego zalecane jest przyjmowanie 90 g węglowodanów na godzinę. Przyjmowanie tylko 60 g na godzinę dostarcza do krwi węglowodany na dobrym poziomie, zapewniając bardzo niskie ryzyko wystąpienia jakichkolwiek dolegliwości żołądkowo-jelitowych, ale wyższa dawka zapewnia prawdziwe korzyści ze stosowania maltodekstryny z fruktozą.
Ponadto, ostatnie badania prowadzone przez Jeukendrupa (2010 r.) wykazały, że utlenianie węglowodanów nie ma związku z masą ciała, więc poziom 90 g węglowodanów na godzinę można osiągnąć bez względu na rozmiary. Jest to dość duża ilość węglowodanów i w celu osiągnięcia takiego poziomu spożycia podczas zawodów, aby zmaksymalizować wydajność, korzystna jest praktyka podczas treningów. Udowodniono, że jelita to organ, który da się wyćwiczyć, więc aby poradzić sobie z wysokim spożyciem węglowodanów, ważne jest ćwiczenie strategii uzupełniania energii podczas treningów. Dzięki temu w dniu zawodów będziesz mieć pewność, że możesz przyjąć wystarczającą ilość węglowodanów.

10

A co to wszystko oznacza dla Ciebie?

Spożycie węglowodanów na poziomie do 90 g na godzinę w formie mieszanki pochodnych glukozy z fruktozą w proporcjach 2:1 wspomoże Twoją wydajność, zmniejszy częstość występowania rozstroju żołądka, przyspieszy wchłanianie wody i znacząco zwiększy tempo uzupełniania zasobów węglowodanów po wysiłku. Jednak musimy podkreślić, że odczujesz te korzyści przyjmując pełną dawkę 90 g węglowodanów na godzinę, a osiągnięcie komfortu po jej spożyciu, może u niektórych osób wymagać wyćwiczenia jelit. Ponieważ inne produkty, nie zawierające pochodnych glukozy z fruktozą, pozwalają na przyjęcie tylko 60 g węglowodanów na godzinę, nic nie tracisz zaczynając od tego poziomu (2 jednostki TORQ na godzinę), a koktajl z łączonych węglowodanów przenośnych będzie bardzo lekki dla żołądka, ponieważ jest znacząco poniżej poziomu nasycenia. Stosując preparaty TORQ, możesz zdobyć dosłownie wszystko. Zacznij od 2 jednostek TORQ na godzinę i przyzwyczaj organizm do przyjmowania maksymalnie 3.

Aby zakupić produkty TORQ, kliknij TUTAJ

Odwołania
Wallis, G.A., Rowlands, D.S., Shaw, C., Jentjens, R.L., Jeukendrup, A.E. (2005 r.) Oxidation of combined ingestion of maltodextrins and fructose during exercise. Medicine & Science in Sports & Exercise. marzec;37(3):426-32.
Currell, K., Jeukendrup, A.E. (2008 r.) Superior endurance performance with ingestion of multiple transportable carbohydrates. Medicine & Science in Sports & Exercise. luty;40(2):275-81.
Triplett, D., Doyle, J.A., Rupp, J.C., Benardot, D. (2010 r.) An isocaloric glucose-fructose beverage's effect on simulated 100-km cycling performance compared with a glucose-only beverage. International Journal Sport Nutrition & Exercise Metabolism. kwiecień;20(2):122-31.
Rowlands, D.S., Swift, M., Ros, M., Green, J.G. (2010 r.) Composite versus single transportable carbohydrate solution enhances race and laboratory cycling performance. Applied Physiology Nutrition & Metabolism. czerwiec;37(3):425-36.
Jeukendrup, A.E., Moseley, L. (2010 r.) Multiple transportable carbohydrates enhance gastric emptying and fluid delivery. Scandinavian Journal Of Medicine & Science in Sports. luty;20(1):112-21.
Wallis, G.A., Hulston, C.J., Mann, C.H., Roper, H.P., Tipton, K.D., Jeukendrup, A.E. (2008 r.) Postexercise muscle glycogen synthesis with combined glucose and fructose ingestion. Medicine & Science in Sports & Exercise. październik;40(10):1789-94.
Décombaz, J., Jentjens, R., Ith, M., Scheurer, E., Buehler, T., Jeukendrup, A., Boesch, C. (2011 r.) Fructose and galactose enhance postexercise human liver glycogen synthesis. Medicine & Science in Sports & Exercise. październik;43(10):1964-71.
Jeukendrup, A.E. (2010 r.) Carbohydrate and exercise performance: the role of multiple transportable carbohydrates. Current Opinion in Clinical Nutrition & Metabolic Care. lipiec;13(4):452-7.
Jentjens, R & Jeukendrup, A. (2003 r.) Determinants of post-exercise glycogen synthesis during short-term recovery. Sports Medicine. 33(2):117-44.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się z nami pisząc na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub dzwoniąc na infolinię pod numer (z telefonu stacjonarnego) 0344 332 0852